Dijital Radarı kapatsak bir süreliğine?

Cep telefonunu evde unuttunuz ya da sarjinız bitti.134471743
ve bilgisayarınızı da bağlayabileceğiniz bir Wi-Fi mevcut değil.
İçiniz sıkılıp “ ıhhh, offf ”  tarzı ünlemler hakim oluyor ise, devam edin bu yazıya.
Siz de bizdensiniz kuvvetle muhtemel 🙂
“Yoksunluk” dürtüsü hemen devreye giriverir:  
  • İş emaillerinden haberiniz yoktur artık – Acaba birileri başıma ufak ufak çorap mı örüyor ofiste?
  • Aklınıza gelen bir “to-do” nasıl unutulmadan ajandaya yansıtılabilir ki? – Ya unutursam?  hay Allah ya…
  • Randevunuz olan insanları “whatsapp” olmadan nasıl dürteceksiniz ki? – En iyisi buluşma saatinden 5 dak önce orada olayım.
  • Trafik durumunu kontrol edemeyeceğinize göre hangi güzergahı tercih edeceksiniz? –  Bildiğim yoldan gideyim ben.

Arada birkaç saat geçince tatlı bir huzur/dinginlik hali:

  • Online olduğunuz son andaki duygu/düşünceler ufaktan rafine olmaya başlar. – Online olunca hemen şunu/bunu yapmak lazım.
  • Bulunduğunuz çevredeki canlı/cansız faktörleri daha bir belirginleşir. – Ne kalabalık ve dinamik imiş etraf yahu.
  • Gözlem yetisi ve fikirsel yaratacılık kıpırdanmaya başlar. – Aslında şuraya x dükkanı iyi gider sanki. 
  • Etrafınızdaki insanlar ile küçük dialoglara girme dürtüsü artmaya başlar. – Günaydın, nasıl sizin oğlanın dersleri?

Beni bu yazıya motive eden, son yıllarda yaşadığım yukarıdaki “mini gel-git” anlarının belirginleşmesi ve de ZenHabits‘deki bu yazı: “My Month w/out a Smartphone” 

Kaç saat/gün sürdürülebilir ve kayıpları neler olur bilinmez elbette. Ancak ben ilk birkaç saatini atlatınca bayağı “kafa dinlediğimi” hissettim.

Sizin deneyimleriniz nasıl peki?

3 thoughts on “Dijital Radarı kapatsak bir süreliğine?

Yorum yaparak katkıda bulunmak ister misiniz?